دوستان

همونطور که گفتم ترم آخر و دوری از دوستان اینم یه شعر برای دوستانم

 

ای دوست رسان من را تاخاطره ای شیرین

در لحظه پر رنگی ، در حافظه ای  رنگین

شاید که مرا یادی ، افتاد در آن ذهنت

در لحظه دلگیری ، در اوج غمی سنگین

هر روز در افکارم ، بی دوست نمی مانم

ای دوست کجایی که تو بشکنی این آیین

شاید که مرا یادی کردی تو به این جمله

با یاد تو غم مرده یادی کن از این غمگین

تو خاطره ای را در ، یک لحظه به یاد آور

صد زنگ و دو صد صحبت ، ما را بکش ای هم دین

چشم را به تماشایت بردم به خیالت دوست

ای کاش تو بودی و می دیدمت ای شیرین

امشب به هوایت دوست ، من مُردم از این دوری

جانم به لبم آمد از خاطره ای دیرین

کوروش همه عمرش را با یاد شما سر کرد

ای خاطره ات همچون ، بودَت شده است شیرین

آه ای همه دلگیری ، آه ای همه جانسوزی

بی دوست به سر کردن برده است مرا از دین

                                                                                                                     

/ 2 نظر / 29 بازدید