مرگ

پشت این باغچه ی زیبایی

پسری رو به زمان خوابیده

شده پر روی سرش در این شب

از شقایق گلبرگ

دختری

     چشم به او می دوزد

می خندد

می بیند که پسر

نشسته با مرگ

می کند صحبت از آواز قناری

می کند صحبت از این

می کند صحبت از آن

 

دخترک خنده کنان

مرگ را می بیند

به سر می گوید

خبری هست

کسی می میرد

 

و پسر

تا که او  را

       می بیند

می شود اشک

زچشمش جاری

           می گوید

آری

   تو بیا با ما باش

/ 5 نظر / 9 بازدید
بهار

سلام. ممنونم از دعوتتون. شعرتونو خوندم... بهتون پیشنهاد می کنم کتاب "نفد شعر سهراب" نوشته "دکتر شمیسا" رو بخونید تا نماد ها دستتون بیاد. اونجوری نوشتن براتون راحت تر می شه. شعر تون خوبه اما چون عنوان "شعر" روشه ,,,‌ احتیاج به خیلی چیزا داره. همینکه می نویسید و ارائه می دید خودش جای نبریک داره. امیدوارم یه روز یکی از شاعرای مطرح ببینمتون. شاد باشید. [گل]

الهام

سلام دوست عزیز ممنون از لطفت